Zwierzęta zapadają w sen zimowy

Późną jesienią wiele zwierząt zapada w sen zimowy (hibernację), ponieważ zbliżająca się pora zimowa jest dla nich okresem bardzo trudnym do przeżycia.
W znaczeniu fizjologicznym hibernacja oznacza stan odrętwienia połączony ze znacznym spadkiem tempa metabolizmu i obniżeniem temperatury ciała. W stanie hibernacji wiele funkcji ulega redukcji, na przykład obniża się rytm pracy serca i oddychania. Zwierzęta są otępiałe i wykazują bardzo słabe reakcje na bodźce zewnętrzne, takie jak hałas czy dotyk.

W odrętwienie zimowe wpadają owady, mięczaki i skorupiaki oraz płazy i gady. Gatunki lądowe zagrzebują się w ziemi lub w liściach, natomiast gatunki wodne w mule na dnie stawów lub jezior. W stan hibernacji zapadają także niektóre zwierzęta stałocieplne. Do hibernujących ptaków należą owadożerne jerzyki, zaś spośród ssaków zapadają w sen zimowy jeże, nietoperze i gryzonie ( świstaki, popielice, żołędnice i orzesznice). Również niedźwiedzie zapadają w sen zimowy, jednak jest on płytki i często przerywany. Czynności życiowe niedźwiedzi nie ulegają spowolnieniu, czego dowodem jest rodzenie się młodych w styczniu w czasie snu. Niezbyt mocno zimują także borsuki w swoich norach. Nagromadzone pod skórą zapasy pokarmowe są powoli spalane w czasie długich zimowych miesięcy. Budzące się ssaki są wyraźnie wychudzone. Czynnikiem wspomagającym hibernację jest sute owłosienie u ssaków, które nie pozwala na zbytnią utratę ciepła.

Jednym z najważniejszych zadań, jakie stoją przed zapadającymi w sen zimowy ssakami, jest wybór odpowiedniej kryjówki zimowej. Wymagania zwierząt są bardzo różne, wiele z nich przesypia niekorzystny okres w dziuplach drzew, głębokich norach czy podziemnych kryjówkach. Nietoperze zimują w jaskiniach, studniach, piwnicach i kopalniach.

Źródło: Babiogórski Park Narodowy

copyright 2007 podhale24.plData publikacji: 09.11.2008 23:31