Zakopiańska Budowlanka świętuje jubileusz 150-lecia

Od roku założenia szkoły w 1876 do odzyskania ojczyzny po zaborach w 1918 to jest okres czasu 42 lata. Od 1918 roku do 1939 to 21 lat. Na dzień 1 września 39 szkoła ta dwa razy dłużej działała pod niemieckojęzycznym zaborem aniżeli w wolnej Polsce. Później na 6 lat powróciły obce rządy niemieckiego okupanta, a później na 45 lat do 1989 roku wszystko zostało zamrożone przez komunę, by dopiero przez ostatnie 36 lat cieszyć się pełną niepodległością. W ten sposób, na podstawie historii ostatnich 150 lat historii tej szkoły, relatywizować się nam nieco muszą takie pojęcia jak: patriotyzm, zdrada ojczyzny (przepraszam, której? - patrząc oczywiście z tamtej perspektywy AD 1939), itd. Nasi przodkowie w porywie patriotycznego uniesienia wykonywali wyroki śmierci za to że ktoś podczas okupacji próbował traktować niemieckojęzycznego okupanta tak jak niemieckojęzycznego zaborcę 21 lat wcześniej (dla uświadomienia wszystkim jak z historycznego punktu widzenia krótkim czasem było 21 lat: to jest taki upływ czasu jaki nas dziś dzieli od wstąpienia do UE w 2004 roku albo od śmierci Jana Pawła II w 2005 roku; ludzie w 1939 roku pamiętali jeszcze język niemiecki w urzędach, w pracy, u lekarza jeszcze niespełna 20 lat wcześniej mówiło się po niemiecku, po prostu ten nasz patriotyzm był w czasie wojny zbyt słabo osadzony by za kontakty z Niemcami partyzanci mieli moralne prawo karać rodaków śmiercią, zwłaszcza że te kontakty były zazwyczaj koniecznością, bo np. oddział okupanta przyszedł coś zarekwirować). Tyle historycznych wniosków przy okazji tej rocznicy.
Przez wszystkie te 150 lat, i nie ważne czy za Austriaków, czy za Sanacji, Niemców, komunistów, czy teraz w naprawdę wolnej już Polsce, szkoła uczyła budowlanego fachu, i dlatego ma się dziś czym chwalić, żadna porażka, gratulacje z okazji wspaniałego jubileuszu!

No Staszku. Szkoda tych lat spędzonych w tak dobrej szkole by wylądować jako żołnierz zawodowy dla kasy i w kwiecie wieku emerytury, służący w tedy nie Polsce, bardziej socjalizmowi. Nie ma się czym chwalić. Raczej porażka. Przecież to była szkoła zawodowa Technikum Budowlane a nie wojskowe, owszem była 1 lekcja p.obr. bo taki przykaz PRLu. Szkoła uczyła fachowców budowlanych cieśli murarzy architektów a nie wojskowych umacniających w tamtym czasie socjalizm i wieczną przyjażń ze związkiem radzieckim. Starzy ów czas profesorowie, na pewno już nie żyjący się w grobach przewracają.

Też absolwent.Tak było i 50-55 lat temu z tym że profesorowie pewnie inni. Miłe wspomnienia, poza nauką też wycieczki, Rajdy Drogami Skalnej Ziemi i inne.

Jedyna taka na Podhalu a może i w kraju, wyjątkowy klimat sale z fosztami, skrzypiące schody (...). Pomimo 29 lat wspomnienia wracają.

Gratulację z okazji Jubileuszu !