WZW C - groźne zakażenie, które przez lata nie daje objawów. Jak je wykryć i leczyć? (mat. partnera)

1 października obchodzimy Międzynarodowy Dzień Walki z Wirusowym Zapaleniem Wątroby typu C. To dobra okazja, by przypomnieć o wirusie HCV, który przez dekady może bezboleśnie i bezobjawowo niszczyć wątrobę.

Mimo że nieleczone zakażenie grozi marskością lub rakiem wątroby, współczesna medycyna potrafi całkowicie wyeliminować wirusa z organizmu. Kluczem do sukcesu pozostaje jednak wczesna diagnostyka.

Czym jest WZW C i wirus HCV?

Wirusowe zapalenie wątroby typu C (WZW C) to choroba zakaźna wywoływana przez wirusa HCV (Hepatitis C Virus). Wirus atakuje komórki wątrobowe, wywołując w nich przewlekły stan zapalny.

Mimo że układ odpornościowy niewielkiej części pacjentów potrafi samodzielnie zwalczyć wirusa w pierwszych miesiącach, u większości osób zakażenie przechodzi w fazę przewlekłą. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) u 15-30% pacjentów z przewlekłym HCV w ciągu 20 lat rozwija się marskość wątroby.

Czy WZW C to po prostu "żółtaczka"?

Określanie WZW C mianem "żółtaczki" jest uproszczeniem:

Żółtaczka to jedynie objaw - polega na zażółceniu skóry, błon śluzowych i białkówek oczu w wyniku wysokiego stężenia bilirubiny we krwi.
WZW C bardzo często przebiega BEZ żółtaczki. Brak zażółcenia skóry czy oczu w żaden sposób nie wyklucza obecności wirusa HCV.
Potoczne pojęcie "żółtaczki pokarmowej" odnosi się do WZW typu A - zupełnie innej choroby przenoszonej przez nieprzegotowaną wodę lub skażoną żywność.

Jak dochodzi do zakażenia wirusem HCV?

HCV przenosi się przede wszystkim przez krew. Do zakażenia dochodzi wtedy, gdy zakażona krew przedostanie się do organizmu drugiej osoby poprzez naruszoną skórę lub błony śluzowe.

Do sytuacji ryzyka należą:

Zabiegi medyczne lub stomatologiczne wykonywane nienależycie wysterylizowanym sprzętem,
Zabiegi kosmetyczne, piercing czy wykonywanie tatuażu w miejscach niestosujących rygorystycznych zasad higieny,
Wspólne używanie igieł, strzykawek lub ostrych przyborów higienicznych (np. brzytew, maszynek do golenia),
Transmisja z zakażonej matki na dziecko podczas porodu oraz rzadziej - kontakty seksualne połączone z ekspozycją na krew.

Ważne - HCV NIE przenosi się podczas zwykłych kontaktów społecznych! Podanie ręki, przytulanie, kaszel, korzystanie ze wspólnej toalety, sztućców czy przebywanie w jednym pomieszczeniu są całkowicie bezpieczne.

Cichy przebieg i powikłania nieleczonego HCV

Zarówno ostre, jak i przewlekłe zakażenie HCV bardzo często nie daje żadnych niepokojących sygnałów. Jeśli objawy się pojawią, bywają małospecyficzne:

Przewlekłe zmęczenie i osłabienie,
Bóle brzucha, mięśni i stawów,
Brak apetytu i nudności.

Nieleczony, wieloletni stan zapalny prowadzi do stopniowego włóknienia tkanki wątrobowej, jej marskości, a w konsekwencji do niewydolności wątroby oraz raka wątrobowokomórkowego (HCC).

Diagnostyka krok po kroku. Jak sprawdzić swój stan zdrowia?

Rozpoznanie WZW C wymaga prostego dwustopniowego schematu badań:

Test anty-HCV (z krwi): Oznacza badanie przeciwciał. Wynik dodatni informuje jedynie, że organizm miał kiedyś kontakt z wirusem.
Badanie HCV RNA (PCR): Wykonywane w przypadku dodatniego wyniku anty-HCV. Badanie to poszukuje materiału genetycznego wirusa we krwi i jednostronnie potwierdza lub wyklucza aktywne zakażenie.

Przełom w leczeniu: Ponad 95% skuteczności!

To najważniejsza wiadomość dla pacjentów: WZW C można dziś całkowicie wyleczyć!

Współczesna medycyna dysponuje bezpłatnymi (refundowanymi przez NFZ), nowoczesnymi lekami przeciwwirusowymi. Terapia jest bezbolesna, ma postać doustnych tabletek, trwa zazwyczaj od 8 do 12 tygodni i pozwala na całkowite wyeliminowanie wirusa z organizmu u ponad 95% chorych.

Przeciwko HCV nie istnieje szczepionka (szczepienia przeciw WZW A i WZW B nie chronią przed typem C). Dlatego kluczem do ochrony zdrowia pozostaje profilaktyka oraz wczesne wykonanie testu z krwi.

Szpital Powiatowy im. Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem