Almanach hokejowy. Sebastian Łabuz 12.02.1978 r.
Dzisiejszy Solenizant, zapytany o gol w jego wykonaniu, który najbardziej utkwił mu w pamięci, podaje - pierwszy, ten w swoim debiutanckim sezonie 1997/1998, przeciwko drużynie Naprzodu Janów.
Tym nostalgicznym początkiem, z życzeniami urodzinowymi spieszymy dziś do Sebastiana Łabuza, pseudonim „Łabi”, obrońca i wychowanek Podhala. Urodził się 12 lutego 1978 roku w Nowym Targu.
Swoje hokejowe umiejętności doskonalił w nowotarskiej jedynce a następnie w szkółce prowadzonej przez Tadeusza Gruszkę. Jest absolwentem Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Sosnowcu, skąd od razu trafił na pozycję obrońcy w Podhalu.
Jego naturalne warunki fizyczne pozwalały mu nie tylko na brylowanie w defensywie, ale i na kapitalne strzały z niebieskiej linii. Takim też golem rozpoczął swoją hokejową karierę – podczas wspomnianego już meczu w Janowie.
Grał przez 31 lat i w tym czasie nauczył się punktualności, odpowiedzialności i systematyczności, co często czyniło go wzorem dla młodszych kolegów. Z podhalańskim klubem sięgnął po Puchar Polski w 2004 i 2005 roku, jak również po Puchar Interligi w 2004.
Najwyższe trofeum mistrzowskie w Polsce zdobył z klubem w roku 2007 i 2010. Niezwykle oddany grze i bardzo lubiany przez kibiców. W polskiej lidze hokeja rozegrał 20 sezonów, przełożyło się to na jego występ w 667 meczach, w których strzelił 71 bramek, a asystował przy 121 golach.
Reprezentując barwy narodowe wystąpił w trzech turniejach o mistrzostwo globu w latach 2001-2003, w tym na Mistrzostwach Świata Elity w 2002 roku. Sebastian Łabuz był jednym z najlepszych defensorów w polskiej ekstralidze, zakończył karierę w 2017 roku.
Stowarzyszenie Dalejpodhale.pl wraz z Kibicami, pragnie złożyć najserdeczniejsze życzenia urodzinowe - zdrowia, pomyślności i dużo szczęścia. Niech każdy dzień przynosi spełnienie planów i marzeń a przy tym moc radości i satysfakcji.
Chcesz poznać legendy nowotarskiego hokeja? Odwiedź stronę www.dalejpodhale.pl gdzie znajdziesz kalendarium wyjątkowych postaci!
Dalej Podhale, zdj. Michal Bachulski, Stefan Leśniowski i Wikipedia.pl