Rocznice mordu katyńskiego i tragedii smoleńskiej

5 marca 1940 roku Biuro Polityczne Komitetu Centralnego Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii podjęło decyzje, by sprawy 14,7 tys. osób znajdujących się w obozach dla jeńców wojennych w Kozielsku, Starobielsku, Ostaszkowie oraz 11 tys. aresztowanych, przebywających w więzieniach zachodnich obwodów Ukrainy i Białorusi rozpatrzyć w trybie specjalnym "bez wzywania aresztowanych i bez przedstawienia zarzutów, decyzji o zakończeniu śledztwa i aktu oskarżenia", zastosowaniem wobec nich najwyższego wymiaru kary - rozstrzelania.

13 kwietnia 1943 roku Radio Berlin nadało komunikat o odnalezieniu w Lesie Katyńskim masowych grobów polskich oficerów. W obliczu klęski na froncie wschodnim Niemcy postanowiły wykorzystać tę zbrodnię propagandowo, próbując rozbić koalicję antyniemiecką i zjednać społeczność międzynarodową ma rzecz walki ze Związkiem Sowieckim. Ekshumację mogił polskich jeńców prowadzono pod kierunkiem prof. Gerharda Buhtza, dyrektora Instytutu Medycyny Sądowej i Kryminalistyki Uniwersytetu we Wrocławiu. Wkrótce w niemieckich gazetach polskojęzycznych wydawanych na terenie okupowanym przez Rzeszę zaczęły ukazywać się listy z nazwiskami zidentyfikowanych ofiar, a na ulicach miast pojawiły się plakaty propagandowe.

Stalin, tak jak i podporządkowani mu polscy komuniści, od razu ogłosił, że komunikat jest prowokacją. 28 kwietnia 1943 roku Wanda Wasilewska w gazecie "Izwiestija" oskarżyła o dokonanie zbrodni Trzecią Rzesz, a kilka dni później to samo uczyniło kierownictwo Polskiej Partii Robotniczej.

Chcąc umiędzynarodowić sprawę mordu na polskich jeńcach, do przeprowadzenia ekshumacji i zbadania okoliczności mordu Niemcy zaprosili Międzynarodowy Czerwony Krzyż. Niezależnie prośbę do MCK skierował także Rząd Rzeczypospolitej Polski na uchodźstwie, co posłużyło Stalinowi jako pretekst do oskarżenia go o współpracę z Trzecią Rzeszą i podjęcia decyzji o "przerwaniu stosunków z rządem polskim" Ponadto Moskwa odmówiła udziału w działaniach MCK.

Pomimo wiedzy o zbrodni sowieckiej dokonanej na polskich oficerach w Katyniu rządy Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii nie były zainteresowane nadawaniem sprawie rozgłosu. Ważniejsza niż los jeńców armii sojuszniczej była trwałość militarno-politycznego sojuszu ze Stalinem w wojnie z Hitlerem.

Dopiero zmiany polityczne i rozpad Związku Sowieckiego stworzyły szanse na ujawnienie prawdy o Zbrodni Katyńskiej. W trakcie spotkania w Moskwie 13 kwietnia 1990 roku prezydent ZSRS Michaił Gorbaczow przekazał na ręce prezydenta RP Wojciecha Jaruzelskiego wybrane dokumentu dotyczące Zbrodni.

10 kwietnia 2010 roku, doszło do tragedii smoleńskiej. Zginęło w niej 96 osób, wśród nich: prezydent RP Lech Kaczyński, ostatni prezydent na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, wicemarszałkowie Sejmu i Senatu, 18 parlamentarzystów, dowódcy wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych RP, funkcjonariusze Biura Ochrony Rządu, pracownicy Kancelarii Prezydenta, szefowie instytucji państwowych, duchowni, przedstawiciele ministerstw, organizacji kombatanckich i społecznych oraz osoby towarzyszące, stanowiący delegację polską na uroczystości związane z obchodami 70. rocznicy ZBRODNI KATYŃSKIEJ, a także załoga samolotu.

11 kwietnia (sobota) 2026 r. o godz. 18,00 w kościele św. Katarzyny w Nowym Targu odprawiona zostanie uroczysta msza św. w intencji zamordowanych w katyński lesie, jak i tych którzy zginęli nad Smoleńskiem.

Po mszy św. zostaną złożone kwiaty i zapalone znicze pod Krzyżem Katyńskim przy kościele św. Katarzyny.

Nowotarska Grupa Mieszkańców PAMIĘĆ