Alert
Od początku bracia Marian i Wiktor, wykazywali się ogromnym talentem do hokeja. Andrzej, na wczesnym etapie zakończył karierę z powodu urazu kolana. Wiktor z Szarotką na piersi grał od 1964 roku. Okazał się nie tylko utalentowany, ale i uzdolniony technicznie.
Przez lata cieszył oczy kibiców i przeciwników, seriami wirtuozerskich sztuczek i zwodów. Technikę gry, zawsze dostosowywał do gry całego zespołu - dzięki takiemu podejściu w 1966 roku, wraz z bratem Marianem i Walentym Ziętarą, tworzyli najmłodszy i najlepszy atak Podhala. Byli młodzi, odważni i gotowi na szalone zagrania - trener Vorišek podjął ryzyko powołania ich do drużyny i trafił w dziesiątkę.
Ich akcje, prawie zawsze kończyły się strzałem i to z pierwszego krążka. Z Podhalem trzykrotnie sięgał po tytuł mistrzowski w Polsce - ten pierwszy w 1966 roku, w 1973 i w 1974 roku. Co ciekawe po zdobyciu pierwszego tytułu Wiktor Pysz zdecydował się na studia, nie rezygnując przy tym z gry w hokeja, dlatego najpierw trafił do Cracovii a następne do Legii ? po tym czasie wrócił do rodzinnego miasta, aby zdobywać kolejne najwyższe hokejowe tytuły.
W 1974 roku zakończył karierę zawodniczą. W lidze rozegrał 10 sezonów, przełożyły się one na występ w 243 meczach, w których strzelił 99 goli. Nie był w stanie długo żyć bez hokeja, dlatego też podjął się roli trenera grup młodzieżowych. W 1980 roku przejął selekcjonerskie stery w seniorskiej drużynie Podhala i rok później zdobył z Podhalem srebrny medal Mistrzostw Polski. W 1985 roku wyjechał na Zachód, gdzie najpierw szkolił drużyny młodzieżowe w Stuttgarcie, a następnie w Augsburgu podął 2-letnią pracę w II lidze i rok w Deutsche Eishockey Liga (niemiecka ekstraklasa). Po tym czasie spędził jeszcze dwa lata w drużynie Adler Mannheim.
Gdy wrócił do Nowego Targu, podjął pracę w Szkole Mistrzostwa Sportowego i został trenerem polskiej drużyny narodowej. Dokonał rzeczy wielkiej, gdyż za jego sprawą Reprezentacja Polski weszła do grupy A. W sezonie 2006/2007 po raz kolejny przejął trenerskie stery Podhala i po dekadzie oczekiwania, wywalczył 18 mistrzostwo kraju.
"Pokonaliśmy wichry i burze" - mówił po meczu. Po tym sukcesie, w październiku 2007 roku, z powodów zdrowotnych zrezygnował z pełnienia funkcji selekcjonera Szarotek. W lipcu 2009 roku ponownie przejął stery drużyny narodowej i poprowadził ją przez kolejne Mistrzostwa Świata w latach 2010, 2011 i 2012.
Zmarł 10 grudnia 2024 roku, został pochowany na cmentarzu w rodzinnym mieście.
Chcesz poznać legendy nowotarskiego hokeja? Odwiedź stronę www.dalejpodhale.pl gdzie znajdziesz kalendarium wyjątkowych postaci.
DalejPodhale, zdj. SportowePodhale, PAP/G.Momot
+48 796 024 024
