Pomnik Stefana Banacha odsłonięty - Ostrowsko uczciło genialnego krajana (dwie galerie)

abc, kibic, a propos hipokryzji i inni "specjaliści" wykręcania kota ogonem - czytaj naginania rzeczywistości/prawdy do swoich "teoryjek", mrzonek oraz kompleksów i wyważania otwartych drzwi - czytaj "rozsławiania w świecie i przypominania" WIELKICH I ZNANYCH JAK STEFAN BANACH: Jak widać, należy przestać liczyć na państwa umiejętność i chęć czytania ze zrozumieniem, więc pozostaje życzyć dużo zdrowia, bo rozumu i dążenia do prawdy (czyli tego, co było istotą niezwykłego życia wybitnego człowieka i naukowca Stefana Banacha, syna Katarzyny Banach i Stefana Greczka - nigdy przez niego nieusynowionego; urodzonego w Krakowie; wychowanego w Krakowie w rodzinie zastępczej Franciszki Płowej; wprowadzonego w życie intelektualne Krakowa przez Juliusza Mien, Francuza i przyjaciela rodziny Płowych; profesora uniwersyteckiego; współtwórcę wraz z Hugo Steinhausem Lwowskiej Szkoły Matematycznej; jednego z najwybitniejszych POLSKICH PRZEDSTAWICIELI ŚWIATA NAUKI) życzyć państwu nie trzeba - po co życzyć komuś czegoś, czego ani nie potrzebuje, ani nie szanuje???

Do ino sie śmioć: To teraz "na poważnie", bo widać, że ostrowska epidemia "przekręcania i naginania" wszystkiego, co możliwe, dotknęła kolejną "ofiarę" - Proszę usiąść wygodnie, wdech, wydech, wdech, wydech i nastawiamy uszka: Profesor Stefan Banach jest wielkim polskim uczonym, geniuszem matematyki, znanym na całym świecie! - proszę powtórzyć spokojnie i donośnie trzy razy, żeby z ust dotarło do mózgu... i znowu wdech, wydech, wdech, wydech... Teraz będzie najtrudniejsze: Ostrowsko... chwila, co??? Ostrowsko - miejscowość... Gdzie to jest??? A, gdzieś tak między Waksmundem, a Łopuszną... Ostrowsko dowiedziało się, że w świecie znany jest Stefan Banach... no dobrze, lepiej późno, niż wcale... i postawili mu pomnik... no, to niech stoi - ani to chwały Stefana Banacha nie powiększa, ani nie umniejsza... a jak ktoś (na ten przykład ino sie śmioć) myśli, że tym wybitnego Stefana Banacha światu przypomina, to niech mu tam... na zdrowie... bo o rozumie to nawet nie ma co wspominać:)))

Do Tak było naprawdę: Naprawdę? Tak było naprawdę??? Czy może: "Było tak, czy nie było, "prawda" ma być po naszej stronie!!!" Dla "odświeżenia" Tak było naprawdę pamięci, cytat z "Niezwykłego życia Stefana Banacha" w opracowaniu pani Emilii Jakimowicz: "(...) Katarzyna Banach w 1891 roku zgłosiła się do pracy w pralni, której właścicielką była Franciszka Płowa. Zatrudnienie w pralni było dobrą pracą, ale sytuację Katarzyny Banach skomplikowało zajście w ciążę i urodzenie dziecka. Zmieniło to radykalnie jej życie. Nie będąc kobietą zamężną i nie mając środków do życia, nie mogła opiekować się nowo narodzonym synem. Opiekę zapewnił mu ojciec, oddając miesięczne niemowlę na wieś, gdzie dzieckiem zajęła się opłacana przez niego kobieta. Chłopiec nie przebywał jednak u niej zbyt długo, bo po paru miesiącach Katarzyna Banach zabrała syna i powierzyła opiekę nad nim Franciszce Płowej, która wcześniej przejęła opiekę nad Marią Puchalską, córką swojej zmarłej siostry. U Franciszki Płowej, wówczas 47-letniej kobiety, Stefan Banach znalazł wspaniały, ciepły dom, w którym obdarzono go troskliwą i pełną miłości opieką. Przyjaźnią i opieką otoczył go również Juliusz Mien, z którym rodzina Franciszki Płowej utrzymywała bardzo bliskie i serdeczne kontakty sąsiedzkie. Juliusz Mien, mający lat 51 Francuz mieszkający w Polsce od 1870 roku przy ul. Podwale 15 (rodzina Płowych mieszkała przy ul. Podwale 14), literat, tłumacz polskiej literatury i jednocześnie fotografik wraz z żoną i córką był częstym gościem w domu Franciszki i jej rodziny. Niezwykle uzdolniony wychowanek przyjaciół przyciągnął uwagę Francuza. Intelektualna opieka i przyjacielski stosunek spowodowały, że Mien stał się dla Stefana wzorem osobowym. Tę niezwykłą więź dodatkowo utrwaliły lekcje francuskiego, których efektem była biegła umiejętność posługiwania się tym językiem już w wieku szkolnym. Bliska znajomość między utalentowanym chłopcem a Mienem trwała nawet wówczas, gdy ten ostatni wyprowadził się do innej dzielnicy Krakowa. Mien chętnie przedstawiał młodego Stefana Banacha członkom elity intelektualnej Krakowa, zdając sobie sprawę, jak niezwykłym był on chłopcem.(...)" - to rzeczywiście "niewiele" ze strony Juliusza Mien. No i oczywiście "wisienka" na tym "prawdziwym po ostrowsku" torcie: biologiczny ojciec, który nigdy syna nie usynowił (Ciekawe z jakiego powodu???) jest całkowicie usprawiedliwiony, a jego postępowanie uznane za bez zarzutu, zaś biologiczna matka, która dała geniuszowi życie i nazwisko, a na skutek chorych społecznych konwenansów XIX - wiecznych musiała go oddać na wychowanie rodzinie zastępczej - jest pomijana i wręcz oskarżana o "porzucenie"... Naprawdę - trudno o większy przykład HIPOKRYZJI, świadomej, cynicznej, współczesnej HIPOKRYZJI.

A może warto pójść nieco dalej i nie poprzestawać na pierwszych literach alfabetu "abc"... Cytowany przez abc Roman Kałuża w książce "Stefan Banach" (z roku 1992) pisze, iż informacje o życiu słynnego matematyka są dosyć skromne, pochodzą ze wspomnień różnych osób, niejednokrotnie zaprzeczają sobie nawzajem i nie jest łatwo jednoznacznie je zweryfikować. Czy więc można jako wiarygodne potraktować słowa Romana Kałuży (przytoczone w komentarzu abc jako niepodważalna prawda), iż to matka Stefana Greczka, Antonina opiekowała się Stefanem Banachem po jego urodzeniu (30 marca 1892 roku w Krakowie), w Ostrowsku??? Przez jaki czas??? Roman Kałuża pisze o "najwcześniejszych latach" Banacha spędzonych pod opieką babki Antoniny Greczek, dodając równocześnie sformułowanie "jeśli nawet tak nie było...", zaś inna biografka Stefana Banacha, często cytowana przez panią prof. Monikę Waksmundzką - Hajnos, Emilia Jakimowicz w swojej publikacji "Niezwykłe życie Stefana Banacha" (Wortal Stefana Banacha z opracowaniem Emilii Jakimowicz, w którym dziękuje ona za udzielone informacje i zdjęcia do publikacji najbliższej rodzinie genialnego matematyka w osobie jego synowej prof. Aliny Filipowicz - Banachowej, żony jedynego syna Stefana Banacha - Stefana Banacha juniora, doktora neurochirurgii ) pisze o "kilkumiesięcznym pobycie" Banacha - niemowlęcia pod opieką opłacanej wiejskiej kobiety (nie ma tu ani słowa, by była to matka Stefana Greczka - Antonina; skąd wiadomo, że nie była to np. jakaś znajoma Katarzyny Banach???), po którym to okresie Katarzyna Banach, matka Stefana Banacha zabrała syna i powierzyła opiekę nad nim Franciszce Płowej, która wcześniej przejęła opiekę nad Marią Puchalską, córką swojej zmarłej siostry. Przytaczany przez abc Roman Kałuża pisze dalej, iż Stefan Banach znał swoją babkę Antoninę Greczek, był do niej przywiązany, odwiedzał ją, był na jej pogrzebie!?!? Stefan Banach był geniuszem, nie ma co do tego żadnych wątpliwości, ale to chyba jakiś cud - kilkumiesięczne niemowlę, które tak dobrze zapamiętuje swoją babkę i tak się do niej przywiązuje!!! A kiedy to dokładnie i gdzie Stefan Banach "odwiedzał" swoją babkę??? Czy ktoś może to potwierdzić??? W moich postach nie ma żadnych zaprzeczeń dotyczących faktu wspierania finansowego małoletniego Stefana Banacha wychowywanego przez Franciszkę Płową, ze strony Stefana Greczka. Co do tego, czy wypierał się ojcostwa, czy nie, można, czytając różne źródła i słuchając różnych wypowiedzi, m.in. pani prof. Moniki Hajnos - Waksmundzkiej (np. wywiad z panią prof. Moniką Hajnos- Waksmundzką, przeprowadzony przez Natalię Nowak, Julię Walkosz i Andrzeja Harbuta z Zespołu Szkół Technicznych i Placówek im. S. Staszica w Nowym Targu, nagrodzony konkursie 'Wielcy Polscy Matematycy' Fundacji mBanku) mieć mieszane odczucia - pani prof. Monika Hajnos - Waksmundzka mówi, iż Stefan Banach mógł mieć do ojca pretensje, czego może dowodzić wspomniany przez panią profesor list (prawdopodobnie z 1942 roku)- odpowiedź Stefana Greczka tłumaczący Banachowi początki jego życia i to, że wychowywał się bez matki i bez ojca. Z innych źródeł, od Emilii Jakimowicz dowiadujemy się, że mały Stefan Banach bywał u Stefana Greczka i jego rodziny w Krakowie, gdy ten już osiągnął szanowaną społecznie pozycję, lecz nigdy nie mógł zwracać się do Greczka jako do ojca i był przedstawiany jako znajomy rodziny - Antonina Greczek matka pani profesor Moniki Waksmundzkiej - Hajnos dopiero w 1939 roku, po wojennej ucieczce do Lwowa dowiaduje się, że S. Banach jest jej bratem - Banach ma wtedy 47 lat!!!. Czyż więc nie jest zasadnym pytanie, czemu Stefan Greczek nie usynowił Banacha, gdy już pozwalał na to jego status społeczny, czemu tego nie zrobił, skoro dla wyłącznej opieki nad pięć lat młodszym od Banacha synem Wilhelmem, po rozwodzie z jego matką poświęcił fundusze i czas, załatwiając tę trudną sprawę w samym Wiedniu??? Do abc - jakim trzeba być cynikiem, by stwierdzić cyt. "... jak już dziecko ma nazwisko, nadane po narodzeniu (przy nieślubnych dzieciach tak się wtedy działo), żyło z tym nazwiskiem, to po co je zmieniać?"??? Takie samo kryterium zastosowałby pan/pani w bardziej osobistym przypadku??? Kim też trzeba być, by próbować wygumkowywać z życia Stefana Banacha jego matkę Katarzynę? Odrobina empatii i wiedzy (ostatnio jest publikowanych sporo materiałów), a także wrażliwości pozwala zobrazować sobie dramatyczną sytuację Katarzyny Banach z Borównej, koło Lipnicy Murowanej i jej podobnych biednych, wiejskich panien służących w tamtych czasach, które rodząc nieślubne dziecko zmuszone były do podejmowania tragicznych przeważnie decyzji. To ona dała życie Stefanowi Banachowi, po niej miał nazwisko - a nikt jakoś nie podkreśla tych jego korzeni. Ostrowsko może oddawać szacunek wybitnemu Stefanowi Banachowi - Polakowi, lecz naginanie historii, mówienie, czy pisanie o "ostrowskim pochodzeniu" Stefana Banacha to bajkopisarstwo i przejaw leczenia zaściankowych kompleksów. Podobnie zresztą jak przekonanie abc, iż cyt. "Właśnie dzięki temu pomnikowi cała masa ludzi dowie się w ogóle o istnieniu Banacha! I pamięć o Banachu jest przywrócona..." Naprawdę - ciśnie się o tych, co tak myślą i mówią tylko jedno, góralskie powiedzenie: "Nie trza głupik sioć, ino sie im śmioć!"

@przywracanie pamieci
Człowiek niema wpływu gdzie się urodzi
Dzieci nie ponoszą winy za rodzicow
Sukcesy rodziców nie są sukcesami dzieci.
Co nie zmienia że swoją pracowitościa i talentem przeskoczył efekty ozenku (krów z hektarami)

Do Harnasia: Czytanie ze zrozumieniem i do końca, nie boli :)

Rozsądniej było pomnik postawić dla ojca Stefana Banacha bo podobno żył długo i poczciwie jako dobry obywatel co mogło dać lokalnym "dorosłym" możliwość "powspominania" dobrych praktyk współpracy obywatelskiej. A szkoła mogła mieć nadane imię naukowca co mogłoby dać dzieciom, rodzicom nauczycielom motywację, że warto inwestować w prawdziwą naukę.
Jednak politycy lokalni i działacze zdecydowali inaczej.
Nastąpiło pewne "uogólnienie" i "odwrócenie", które paradoksalnie są udowodnione naukowo nomen omen przez Stefana Banacha i opublikowane w 1922 roku w czasopiśmie ?Fundamenta Mathematicae?, w kontekście "przestrzeni Banacha" :).

Nie tak dawno została wybudowana nowa piękna duża szkoła w Ostrowsku. Upamiętnienie naukowca Stefana Banacha nadając jego imieniem szkołę byłoby zdecydowanie bardziej stosowne.

brawo

Profesorowi Stefanowi Banachowi, światowemu autorytetowi naukowemu w dziedzinie matematyki w niczym nie pomoże ani nie zaszkodzi kolejny pomnik odsłaniany przy wtórze przemówień miejscowych notabli, przedstawicieli różnej maści stowarzyszeń, ani tym bardziej polityków, zawsze skorych do lansowania się na nieswoich zasługach. Za to o tym wybitnym człowieku i naukowcu - uniwersyteckim profesorze, który poprzez swą pasję naukową i dydaktyczną spełniał najistotniejszą misję uniwersytetu - POSZUKIWANIE I KRZEWIENIE PRAWDY należy się właśnie PRAWDA. Prawda o jego pochodzeniu, jego korzeniach i "związkach" z Ostrowskiem. Ojciec Stefana Banacha - Stefan Greczek pochodził z Ostrowska. Stefan Banach - NIE, nie pochodził z Ostrowska - urodził się w Krakowie (30 marca 1892 roku), tam wychował w rodzinie zastępczej Franciszki Płowej, której opiece powierzyła małego synka panna służąca Katarzyna Banach, pochodząca ze wsi Borówna, z okolic Lipnicy Murowanej, sama nie mogąc jako panna wychowywać nieślubnego dziecka i równocześnie pracować na utrzymanie, jak i nie mogąc wziąć ślubu z ojcem synka - Stefanem Greczkiem (pochodzącym z Ostrowska) służącym wówczas w wojsku. Drugim, kluczowym miejscem w życiu Stefana Banacha był Lwów, z którym to miastem wiąże się jego kariera naukowa, jak i życie prywatne - tam mieszkał ze swą żoną Łucją z domu Braus (ślub wzięli w Krakowie) i synem - Stefanem Banachem juniorem (później cenionym neurochirurgiem pracującym najpierw we Wrocłąwiu, potem w Warszawie), stamtąd nie chciał wyjechać, nawet gdy otrzymał kuszącą propozycję sowicie opłacanej pracy naukowej w Ameryce i tam, we Lwowie pozostał na zawsze, pochowany po śmierci 31 sierpnia 1945 roku, na Cmentarzu Łyczakowskim. Nosił nazwisko swej matki (której nigdy nie poznał) - "Banach" i tu pojawia się pierwsze pytanie - czemu Stefan Banach NIGDY nie doczekał się usynowienia ze strony ojca Stefana Greczka, gdy ten już był poważanym obywatelem krakowskim i mając inne dzieci poświęcał im swą ojcowską miłość i uwagę do tego stopnia, że o wyłączną opiekę nad niewiele młodszym od Stefana Banacha synem Wilhelmem wystarał się po rozwodzie z jego matką w samym Wiedniu??? To pytanie z przeszłości i już raczej nie będzie okazji poznać na nie PRAWDZIWEJ odpowiedzi, a domniemywań naginających przeszłość do obecnych tez słuchać niezbyt warto. Drugie pytanie dotyczy teraźniejszości - wśród osób przemawiających podczas odsłonięcia pomnika Stefana Banacha w Ostrowsku nie zostali wymienieni PRAWDZIWI potomkowie wielkiego matematyka - jego jedyny syn Stefan Banach junior, doktor medycyny - neurochirurg wraz ze swoją żoną cenioną specjalistką w dziedzinie okulistyki, prof. dr hab. Aliną Filipowicz - Banach (oboje już nie żyją) mieli dwie córki Iwonę i Katarzynę oraz wnuka i wnuczki - co więc się stało, że tak bliska rodzina wybitnego naukowca Stefana Banacha nie jest nie tylko wspomniana, ale jest NIEOBECNA na ostrowskiej uroczystości??? Naprawdę dziwnie wygląda sprawa z tymi "ostrowskimi" korzeniami Stefana Banacha... - obywatela Polski z racji pochodzenia, a obywatela świata z racji uniwersyteckiej pasji poszukiwania i krzewienia PRAWDY.