Ciekawa tradycja: na Orawie kawalerzy postawią pannom "Moje" (zdjęcia)

Moje to kilkunasto, a nawet 25-27- metrowe, okorowane żerdzie, najczęściej świerkowe, z pozostawioną na szczycie częścią zieloną, udekorowane np. bibułą, i z tabliczką z dedykacją. Tradycja ich stawiania sięga czasów antycznych. Przez wieki ewoluowała, ale zachowała się do dziś. W Polsce znana jest w Beskidzie Śląskim, Żywieckim, na Spiszu, a przede wszystkim na Orawie. Obecnie, zgodnie z tradycją, moje stawiają kawalerzy, wkopując je w ziemię przy domach panien, które darzą uczuciem. Ale nierzadko stawia je grupa kawalerów, dedykując je pannom z okolicy lub z innego sołectwa czy osiedla. Na moju zawsze jest tabliczka - z dedykacją, wierszem, wyznaniem. Moj stawiany jest zawsze w nocy z ostatniego dnia kwietnia na 1 maja, czyli w Noc Filipa i Jakuba. Do rana czuwają przy nim warty kawalerów. - Jest bowiem też zwyczaj, że konkurencji podcinają niepilnowanego moja. Albo dlatego, że ubiegają się o tę samą pannę, albo złośliwie - wyjaśnia Karolina Kowalczyk, dyrektor Gminnego Centrum Kultury, Sportu i Turystyki w Lipnicy Wielkiej.

Gdy noc minie - moje są już bezpieczne. Stoją do Zielonych Świątek. Wtedy to panna, przed której domem się znajduje, zobowiązana jest przygotować poczęstunek dla kawalerów lub kawalera, moj jest ścinany, zapalana jest watra i odbywa się zabawa z muzyką, czyli tzw. ogrywanie.

Lipnickie centrum kultury organizuje w tym roku już szósty konkurs na Nojpiykniyjsy Gminny Moj. Co roku jest około 30 zgłoszeń do udziału w nim, ale wiele moi powstaje też poza konkursem. Tradycja ta na Orawie jest bardzo popularna. Konkurs organizowany jest też w sąsiedniej gminie Jabłonka.

Jury konkursowe ocenia tradycyjny wygląd i sposób umocowania moja, czy żerdź jest w całości (sztukowanie obniża punktację), wygląd i dekorację drzewka, treść i estetykę dedykacji, nie mniej ważna jest też estetyka placu na którym stawiany jest moj.

r/

Zdjęcia w galerii: Karolina Kowalczyk